به روایت مرحوم کلینی روز شهادت حضرت موسی بن جعفر(ع) ششم رجب است. هارون ملعون به ظاهر برای زیارت و در حقیقت برای دستگیر نمودن حضرت موسی بن جعفر(ع) و فرستادن آن حضرت از مدینه به بغداد به مسجدالنبی(ص) آمد.

خلفای ظالم در دوران امامت حضرت

آن حضرت 20 سال داشتند که امامت به ایشان منتقل شد و مدت 35 سال امامت فرمود. در این مدت بعد از شهادت امام صادق(ع) مقداری همزمان با ابوجعفر منصور بودند که او متعرض آن حضرت نشد.

بعد از منصور قریب به ده سال ایام خلافت مهدی بود. او حضرت را به عراق طلبید و حبس کرد. شبی امیرالمؤمنین(ع) را در خواب دید که به او فرمود: "فهل عسیتم إن تولیتم أن تفسدوا فی الأرض و تقطعوا أرحامکم" وقتی بیدار شد مراد حضرت را دانست و موسی بن جعفر(ع) را از زندان آزاد کرد.

پس از مهدی، پسرش هادی خواست آن حضرت را محبوس کند اما اجل او را مهلت نداد، چه اینکه کمتر از یک سال بیشتر خلافت نکرد. خلافت به هارون که رسید امام(ع) را از زندانی به زندان دیگر فرستاد، تا در سال چهاردهم خلافتش آن حضرت را در سن 55 سالگی به زهر جفا شهید کرد.

غسل و تدفین حضرت

پس از شهادت، بدن شریف حضرت را طبق دستور هارون با جامه های کهنه، جهت اهانت به آن بزرگوار، روی نردبانی گذاردند و چهار حمال بر دوش گرفتند و کسی جلوی جنازه صدا می زد: این امام رافضیان است.

امام رضا(ع) قبلا متوجه غسل و کفن و نماز آن حضرت شده بودند. سپس شیعیان آمدند و گل آوردند و احترام کردند و در محل فعلی حرم مطهر، بدن آن حضرت را دفن کردند.

تعداد فرزندان آن حضرت 37 نفرند و مدت امامت آن حضرت 35 سال و عمر شریف امام(ع) هنگام شهادت 55 سال بود. شهادت آن حضرت در 5 یا 6 رجب نیز ذکر شده است.

پایگاه خبری "شیعه آنلاین" این روز را به تمام شیعیان اهل بیت عصمت و طهارت(ع) تسلیت می گوید.

منبع: تقویم شیعه